Marta FOX W 2013 na portalu Śląska Sfera Gender odpowiedziałam na 21 pytań. Portal przestaje istnieć. Pozwalam sobie skopiować tę rozmowę, by pozostał po niej ślad. Dziękuję, Joanno Fligiel, za 21 pytań. OcZKO, Śląska Sfera Gender 1. Co to znaczy być poetką/poetą? To znaczy skakać po górach, omijając pagórki. Także Dowiedz się więcej
1 stycznia 2020 roku skończyłam 68 lat. Kobieta mówiąca, ile ma lat, jest po prostu szczęśliwa i nie boi się nikogo, nawet mężczyzn, którzy ją oceniają. Celowo nie używam sformułowania „przyznać się do wieku”, bo przyznać, to można się do winy. Można też wtedy prosić o wybaczenie. A ja się Dowiedz się więcej
Ciekawa jestem, który z filmów obejrzanych w tym roku pamiętacie? Jeśli pamiętacie, to znaczy, że Was poruszył, zatrzymał i pozostanie na dłużej. Tak samo jest z książkami, pięćdziesiąt przeczytanych, a wraca się myślami do dwóch. Dzisiaj szaro za oknami, w domu zimno (awaria sieci ciepłowniczej). Dla ocieplenia domu używam piekarnika, Dowiedz się więcej
Często bywam przedstawiana tak: Marta Fox, pisarka, która popełniła ponad 40 książek. Czasownik „popełnić” łączy się z nazwami zjawisk ocenianych negatywnie. Popełnić można błąd, grzech, zbrodnię. Czasami ktoś mówi, że w młodości popełnił dwa wiersze. Jest to wówczas wyraz kokieterii, może przyznania się do błędu, autoironii. I wtedy jest to Dowiedz się więcej
W swojej najnowszej powieści Marta Fox zabiera nas w podróż po zakamarkach duszy. Opowiada o tłumionych żądzach i z pozoru niewinnych przemilczeniach, które mogą stać się drzazgą na całe życie. Dariusz Kortko: Gdzie leży Orneta? Marta Fox: – Na Warmii. To małe miasteczko z bogatą przeszłością. Urokliwe, choć ciągle wymaga Dowiedz się więcej
Kiedy książka jest napisana, wydrukowana i trafia do Czytelników, mogą z nią zrobić, co zechcą, przyjąć, odrzucić, zachwycić się, polecić innym, uznać, że szkoda było na nią czasu i pieniędzy, i zawsze będą mieli rację, bo ta książka już należy do nich, przy mnie pozostają tylko prawa autorskie. Bardzo lubię, Dowiedz się więcej
Jadziu Kochana, w piątek wracałam do domu i nagle zmieniłam trasę, skręciłam w ulicę Świerkową. Mąż się zdziwił, zapytał, dlaczego tędy. Takie sentymenty, powiedziałam, pod numerem 10 mieszkała Jadzia. Być może było to w chwili, w której umarłaś. Wierzę w znaki i nagłe podszepty. Słucham ich, nieraz przynosiły mi coś Dowiedz się więcej
Na półce z książkami stoi osiem Twoich książek, Olgo. Wszystkie przeczytałam. Każda była dla mnie ciekawa i ważna. Należę do tych pisarek, które nie udają, że nie czytają polskich twórców. Najbardziej jednak lubię tę, której tam nie ma: „Annę Inn w grobowcach świata”. Długo by mówić dlaczego, powiem więc krótko. Dowiedz się więcej
– Herbatę zawsze przyrządzaj z mrożonej wody – powiedział. – Jak to? – zdziwiła się. – A tak to: zamroź, odmroź, zagotuj. Poczujesz właściwy smak. Jak nie wierzysz, zrób równocześnie dwie herbaty, jedną z wody bez uprzedniego mrożenia, z kranu, a drugą, też z kranowej, ale wpierw zmrożonej. Patrzyła, nie Dowiedz się więcej
Kopciuszek Różne myśli wzbudzał we mnie Kopciuszek, kiedy byłam młodą dziewczyną. Dobroć i skromność została nagrodzona, a zło ukarane, to kazało mi wierzyć w sprawiedliwość. Jak dobrze, że mam małą stopę, myślałam, licząc na to, że stanie się cud i ja spotkam swojego księcia. Cóż to za ojciec, dziwiłam się, Dowiedz się więcej