Początki Kiedy pod koniec stycznia tego roku przyjaciółka lekarka przysłała mi spis tego, co powinnam kupić w aptece, by mieć zabezpieczenie na czas epidemii, nie zbagatelizowałam jej przestróg, dzięki czemu miałam zapas środków do dezynfekcji, maseczek, gumowych rękawic i środków czystości. Nawet butelkę spirytusu kupiłam i mąż pochwalił moją przezorność. Dowiedz się więcej
Drodzy Czytelnicy, przyszedł i do mnie ten czas, że trzeba mi się zmierzyć z nowoczesnością, dlatego otworzyłam kanał na Youtube. Wymusiła to na mnie po trosze pandemia, spotkania online. Brakuje mi kontaktu z Czytelnikami. Postrzegana bywam jako powieściopisarka, a przecież wydałam też kilka tomików wierszy i czuję się najpierw poetką. Dowiedz się więcej
Rozmowa o mieście, w którym spędzam swoje życie. Książka o Katowicach jest już napisana. Teraz trzeba mi szukać wydawcy. Poniżej link do rozmowy – spotkania online, zorganizowanego przez Bibliotekę Śląską. Miłego słuchania. https://www.facebook.com/BibliotekaSlaskaKatowice/videos/921525955011882/UzpfSTEwMDAwMTc1NjUxNzUxMTozMDc2MDM2MTc1Nzk4MjM2/
Urządziłem dom swój w klatce , całkiem dobrze mi tam,pręty są zielone, kąty wymiecione,kwiaty w klatce rosną,po co mi wolność, po co raj,kiedy czystą klatkę mam. Bluszcze pną się w góręJerzyki fruwają, to prawie gaj, tylko duszę brudną mamale co mi tam, co mi tam,jak dobrze, że prezesmi klatki nie Dowiedz się więcej
Największa groza tkwi w tym, groza w sensie ścisłym, że umarł mój ulubiony pisarz. Powiedzieć, że Jerzy Pilch umarł, to nic nie powiedzieć. Byłam tylko na jednym spotkaniu z Jerzym Pilchem, wkrótce po wydaniu „Miasta utrapienia”. Wykorzystałam chwilę, kiedy czytelnicy zadawali pytania i powiedziałam: – Śniła mi się Esmeralda Dorsz. Dowiedz się więcej
Prawdziwe kobiety, jak pisał Emil Cioran, to te, w których obecności zapominamy o problemach, ideach, kosmicznych niepokojach i metafizycznych udrękach. Człowiekowi, (czytaj: mężczyźnie) szarpanemu metafizycznym niepokojem, obcowanie z kobietą przywraca równowagę i daje pocieszenie. Poza tym, zdaniem Ciorana, kobieta jest zwierzęciem niezdolnym do kultury i ducha, nie jest bytem historycznym. Dowiedz się więcej
Wszystkim, którzy wyjeżdżali, dawno temu, mówiłam: Do zobaczenia na moście. Na którym, pytali. Na tym zepsutym, w Avignon, odpowiadałam, tam, gdzie „tańczą panowie i panie, gdzie słychać staroświeckie granie, gdzie kantyczki deszczu, liściaste suknie, ptaki płowozłote i okna zielone”. Na spotkanie wybrałam Pont St. Benezet, bo każdy o nim słyszał. Dowiedz się więcej
Milczenie bywa chorobą. Nie jest złotem. Mowa to jedyne, co w naszej zwierzęcej naturze jest człowiecze. „Mówmy, mówmy, nam wcale nie przystoi milczeć, bośmy na podobieństwo Słowa stworzeni”, prorokuje Konstandinos Kawafis. „Od słowa zaczyna się życie i na słowach kończy. Bo śmierć to tak samo tylko koniec słów”, szepcze Wiesław Dowiedz się więcej
Namnożyło się dzienników. Każdy chce zostawić swój ślad, dzięki zapiskom rozeznać się w sobie, może i wyciszyć, uspokoić, może innym dodać otuchy, może i zabłysnąć, kto wie. Rozumiem każdą z tych opcji. Sama przecież nieustająco piszę. Problemem jest dla mnie to, gdzie zapisane zeszyty upychać. Mam ich około 100. Nieprzerwanie Dowiedz się więcej
3 marca to Międzynarodowy Dzień Pisarza ustanowiony w 1984 roku przez PEN Club. Bez moich ulubionych twórców, cóż bym poczęła teraz? Poniżej publikuję wiersz napisany w 1994 roku, umieszczony w tomiku „Chcę być chłopcem jak mój ojciec”. Marta Fox: Spowiedź Moim pierwszym kochankiem był Thor Heyerdahl. Pozwoliłam mu się porwać Dowiedz się więcej