Dom Marii w Korbielowie, gdzie od lat wynajmuję pokój z tarasem. W oddali Pisko z resztkami śniegu. Januszek w drodze na Pilsko. Januszek po powrocie z Pilska, nareszcie z papierosem, niestety Mordek Powsinoga Z Dziadkiem, ojcem Marii. Za chwilę bedziemy pić piwo na przyzbie. Od prawej: Maria, Dowiedz się więcej
Ci,którzy mnie znają, nie uwierzą, ale naprawdę nic nie robiłam przez całe 4 dni. Naprawdęrobiłam NIC. Na tym w moim wydaniu polega słodkie życie. Ponieważ niewierzyłam, że tak się stanie, więc zabrałam laptop, by robić poprawki w powieści,zabrałam 5 filmów na DVD, zeszyt z notatkami do opowiadania, które od Dowiedz się więcej
Dzisiajw bibliotece katowickiej prowadzić będę spotkanie z Jarosławem Kretem, tymuśmiechniętym facetem od pogody, który postanowił zmienić swój image i byćpostrzeganym także jako człowiek z pasją, podróżnik. Bopasję miał od wielu lat, jak na absolwenta egiptologii przystało ( współpracujez National Geographic), ale ponoć, jak wieść w babskich pismach głosi, dozebrania Dowiedz się więcej
Co pani sądzi o młodzieży? To pytanie, które często słyszę. I zawsze jakoś dziwniesię zżymam, kiedy mam na nie odpowiedzieć. Bo wcale nie mam ochoty „sądzić”, naszczęście nie muszę stawiać ocen z przedmiotu ani z zachowania. Wolę sięprzyglądać, obserwować, rozumieć, współodczuwać. Wiemjedno: z młodzieżą można zrobić wiele, ale Dowiedz się więcej
Tomoja maksyma codzienna. Spalam się więc po trochu, aby Śmierci, tej wariatce,jak mówił Stachura, nic nie zostawić prócz popiołu, a i ten rozsypać nawietrze. Podpisywałamksiążki pod Teatrem Śląskim – biblioteka katowicka zorganizowała godzinnykiermasz, by zaakcentować nim Światowy Dzień Książki i Praw Autorskich.Podpisywali także: Ania Janko, Basia Gruszka-Zych i Dowiedz się więcej
Kiedyśmarzyłam o podróżach. Nie miałam ani paszportu, ani pieniędzy, ani możliwościwyjazdu z racji zajmowania się małymi dziewczynkami. Czytałam wtedy „Czarodziejskągórę”, w „Poszukiwaniu straconego czasu” i opowieści podróżnicze Thora Heyerdahla. Marzyłam o oceanach, na które wypłynęi górach, które zdobędę, o moście w Avignon, na którym zatańczę. Wiedziałam, żeto niemożliwe, więc tym Dowiedz się więcej
Popełniłam grzech główny,spowiadam się z niego przed Wami. Obżarłam się pierogami: 10sztuk, dużych, z nadzieniem „ruskim” i z kapustą + grzyby. Dopuściłam się tegogrzechu w barze „Pierożek”, w Opolu. Byłam wściekle głodna, ale tomnie nie tłumaczy, ani nie rozgrzesza. Wstałam dziś o 5, a o tej porze nie Dowiedz się więcej
Opowiadam o książkach, które napisałam, o metodach pracy, na pewno się trochę chwalę, może jestem nieskromna, może wyrzucam z siebie za dużo słów, za szybko, może jestem niezbyt komunikatywna, może mówię zajmująco, intrygująco, a może za dużo dowcipkuję. Nieodparcie jednak odnoszę wrażenie, że z pełnej sali wyjdzie moich kolejnych Dowiedz się więcej
Jeszcze 10 lat temu nie rozumiałam mojej niemieckiej siostry, która przyjeżdżając w odwiedziny mówiła: Nie masz pojęcia, jak cudnie jest mieć sypialnię. Słowo „szlafcimer” powtarzała często i w moim odczuciu – do znudzenia. Myślałam, że odbiło jej od tych niemieckich wygód i już o niczym innym nie potrafi rozmawiać. W moim życiu Dowiedz się więcej
Ciągle się czegoś uczę i coraz mniej wiem, ale to dobry objaw. Aż w końcu powiem: ” Wiem, że nic nie wiem”. I wtedy będę mądra. U Miłosza jest anegdotka o człowieku, który ma sto procent racji… ale jej nie powtórzę, bo mam sklerozę, nawet nie wiem, w której Dowiedz się więcej