17 listopada zdarzyło się: w 1892 roku założono Polską Partię Socjalistyczną 1989 roku w Warszawie zdemontowano pomnik Feliksa Dzierżyńskiego, a plac jego imienia przemianowano na Plac Bankowy 1989 roku wyemitowano ostatnie główne wydanie Dziennika Telewizyjnego roku 2000 Daniel Olbrychski zniszczył szablą kilka fotosów filmowych podczas ekspozycji pracy Naziści w warszawskiej Dowiedz się więcej
I po co to wszystko, czyli ciąg dalszy historii z New Look. Dotyczyło płaszcza, który chciałam zwrócić. Nie przyjęto mi go, ponieważ miał użytkowaną papierową etykietkę przy kołnierzu. Historię opisywałam na FB (poniżej). Z nabytej grzeczności chciałam napisać „dziękuję”. Ale ponieważ ani trochę nie czuję się winna, a wręcz przeciwnie, Dowiedz się więcej
Jak miło zobaczyć Lacrimosę wśród premier października 2017 roku. Nieczęsto dzielę się wierszami, więc wydanie nowego tomiku wierszy to dla mnie święto. Dziękuję Wydawnictwu Eperons-Ostrogi i Redaktorom za pochylenie się nad każdym moim słowem. 29 października, w sobotę, na targach książki w Krakowie: premiera Lacrimosy. Ada, Krzysztof, Kajetan. Dziękuję. Z Dowiedz się więcej
9 października bieżącego roku kupiłam w New Look, w Katowicach, w Silesia City Center, płaszcz. Nie byłam zdecydowana, ale sprzedawczyni zachęciła mnie, mówiąc, że mam 28 dni na oddanie i najlepiej bym przymierzyła w domu. Przytaknęłam jej. W domu płaszcz przymierzyłam dwa razy w odstępie tygodnia, raz prezentując się w Dowiedz się więcej
„Czytam i staję się wolny” to hasło przewodnie tegorocznych 21. Międzynarodowych Targów książki w Krakowie. Są to słowa Fernando Pessoi, portugalskiego poety, który tworzył poezję w stylu i manierze wielu fikcyjnych, stworzonych przez siebie, poetów, których nazywał heteronimami. Z każdym nazwiskiem, którymi sygnował publikacje, skojarzone były cechy konkretnej osoby z Dowiedz się więcej
Od 50. lat obecny na scenie, w filmie, telewizji. Stworzył 350 ról: 150 ról w Teatrze Telewizji, 100 ról teatralnych, 100 ról filmowych. Były to role główne, drugoplanowe i epizodyczne.
W Starym Teatrze przepracował 43 lata, zagrał 66 ról. W Teatrze Telewizji tylko w latach 1994- 1997 stworzył 37 ról, z których większość stanowiły role główne.
4 x brał udział w różnych inscenizacjach Wyzwolenia. Grał Konrada, Reżysera, Starego Aktora, Geniusza. Konrada w Dziadach grał w 360 przedstawieniach. W Weselu stworzył 3 role: w roku 1991 grał Poetę, w 1997 Jaśka, w roku 2000 Czepca. 4 razy grał w Sędziach, 3 razy Samuela, 1 raz Natana. 2 razy obsadzany był w roli Stalina (w Dzieciach Arbatu i sztuce Stalin Gastona Salvadore). (więcej…)
Moi Drodzy Czytelnicy, „nadejszła wiekopomna chwila”! Oto ja, totalny, zielony pomidor internetowy, po 11. latach zdecydowałam się pisać swój blog na własnej stronie internetowej, a nie na gościnnym portalu Onetu. Wszystkie wpisy z poprzednich lat zostały przeniesione. Nowe będą pojawiać się tylko tutaj. Dziękuję za lata spędzone razem, wdzięczna będę Dowiedz się więcej
Za pomocą kolorowych nici wyprowadzał mnie z labiryntu zła i nienawiści. Byłam jego modelką, muzą, tancerką, przyjaciółką, kochanką, córką. Dodawał mi czerwieni. Spoglądał w oczy i widział tęsknotę. Podarował mi górski kryształ. Zdzierał ze mnie gorset i rozbijał mnie na części. Kolory wówczas przekrzykiwały się plamami. Czuł zapach czasu, żywił Dowiedz się więcej
Nie dlatego, że jestem starsza i teoretycznie mniej czasu mi pozostało do rozrabiania na nim. Dlatego raczej, że zawęża się koło ludzi wyznających podobne wartości. Na poszukiwania nowych znajomości nie mam siły, ani czasu. Powierzchownych relacji nie cenię. Znajomych to mam wiele na Facebooku, co oczywiście nijak się nie przekłada Dowiedz się więcej
Wiedziałam, co mnie czeka, a jednak zgodziłam się na to. Wiedziałam, bo zawsze się przygotowuję do oglądania spektaklu, czytając sztukę, jeśli to możliwe, albo przynajmniej informacje, pojawiające się przed premierą na stronie internetowej teatru lub w prasie.
Wolę ludzi rozumieć niż oceniać. Nie przypuszczałam, że swój wybór okupię bezsenną nocą.
I wizytą w pustym kościele, bo jako niekościelna, ze mszy rezygnuję. Chciałam usłyszeć własne myśli, zrozumieć, dlaczego postąpiłam tak, a nie inaczej.
Poszłam więc na prapremierę spektaklu Terror”, według niemieckiego tekstu F. von Schiracha, w reżyserii Roberta Talarczyka, którą przygotował Teatr Śląski i wystawił na sali Sejmu Śląskiego, w Urzędzie Wojewódzkim, wiedząc, że i ja zostanę obsadzona w tym przedstawieniu w roli ławnika.
Przez ponad połowę spektaklu stałam po stronie oskarżyciela. A kiedy nadszedł moment, że trzeba było wcisnąć przycisk, zielony lub czerwony, bo tego wstrzymującego się od głosu wcisnąć nie można było, to w ostatniej chwili nacisnęłam zielony, i uniewinniłam osądzanego pilota, majora Larsa Kocha, który w 2013 roku zestrzelił nad Monachium samolot pasażerski Lufthansy ze 164. osobami na pokładzie, porwany przez terrorystów, planujących go rozbić na stadionie Allianz Arena, wypełnionym 70.tysiącami osób.