Zobaczyłam „Marię Skłodowską-Curie”.
Niestety, to absolutnie beznamiętny film.
Jedyne emocje wzbudził we mnie profesor, grany przez Daniela Olbrychskiego. Miałam ochotę mu przyfasolić po każdej kwestii.
Miałam nadzieję, że to będzie film, po którym wszyscy zechcą nosić medaliki z wizerunkiem Noblistki.
Stanisław: Basia była piękną i mądrą dziewczyną z Chorzowa, a ja dla niej całkiem oszalałem. Barbara: Staś zaprosił mnie i siostrę do najlepszego lokalu. Pamiętam, że jedliśmy gicz cielęcą i marchewkę z groszkiem. Pamiętam, bo Dowiedz się więcej
Ciekawa jestem, który z filmów obejrzanych w tym roku pamiętacie? Jeśli pamiętacie, to znaczy, że Was poruszył, zatrzymał i pozostanie na dłużej. Tak samo jest z książkami, pięćdziesiąt przeczytanych, a wraca się myślami do dwóch. Dowiedz się więcej
Lars von Trier. Melancholia. Dla mnie to rzecz o depresji totalnej, która jest końcem świata. Dlatego cierpiąca kobieta nie boi się, kiedy realny koniec nadchodzi i ona jedna potrafi wymyślić rytuał pożegnania, którym złagodzi lęk Dowiedz się więcej
1 komentarz
~Killjoy · 8 kwietnia 2017 o 23:33
Do mnie z kolej – nie przemówiło już hasło promujące ten film. „Pasja, geniusz i miłość”. W pierwszym odruchu pomyślałam o jakimś ckliwym filmie tanecznym, a nie polskiej noblistce.