SMS, czyli II cz. Cafe Plotka,fragment – Masz kłopoty, córeczko –powiedziała. „Córeczko” mówi zazwyczaj wtedy, kiedy chcepodkreślić troskę o mnie. – E, co tam, to nieważne mamo,zapłacę z napiwków – powiedziałam. – Nie wiem, o czym mówisz,córeczko, ja mam inne sprawy na myśli – nagle zaskoczyłam, że mama przecież Dowiedz się więcej
Wydajnośćpisarza Jack Londonpisał 1000 słów dziennie, czyli około 5 stron maszynopisu. Pisał regularnie,przez 6 dni w tygodniu i 52 tygodnie w roku. W ciągu 17 lat napisał 50 książek. Józef Ignacy Kraszewski napisał 144 powieści społeczno-obyczajowe, 88historycznych, także wiele opowiadań i listów. Poza tym przez 10 lat Dowiedz się więcej
Po wakacjach Czy urloppisarza jest taki jaki urlop niepiszących? Nie sądzę, bopisarz nawet, kiedy leży do góry dnem pod palmą, nad Sekwaną lub gdziekolwiek,to i tak pisze, choć nie pisze. Jak ma wyfrunąć ze swojej nieustająco piszącejgłowy? Nawet jeśli nie robi na bieżąco notatek, to i tak Dowiedz się więcej
Język w płatdawać – Śniła mi się „Planetamałp” – powiedziałam rano. – Ta sekwencja,kiedy…. – Byłaś małpą? –zapytał Januszek, nie oczekując odpowiedzi, bo dla niego była oczywista. Może to byłśmieszny dialog. Ale. Jak to u mniebywa – z igły robię widły. Dwa słowa rodzą lawinę myśli niepozbieranych,pozornie niepołączonych, w Dowiedz się więcej
Mam 17 lat. Miesiąc temu spotkałam się na swojej drodze 36-letniego żonatego mężczyznę z dwójką dzieci. Ma żonę, która go nie akceptuje, krytykuje, i traktuję jak dziecko nie okazując mu miłości. On przynajmniej tak twierdzi. Po miesiącu udało nam się znaleźc kilka dni, żeby przejechac całą Polskę i spotkac się Dowiedz się więcej
Święta Rita odRzeczy Niemożliwych Dzień, w którymdowiedziałam się o istnieniu św. Rity nie mógł być przypadkowy. Jeśliczłowiek wie, czego szuka, często nie znajduje tego, czego nie szuka. Nie szukałam iznalazłam. Być może wówczas poczułam, że św. Rita jest cała po mojej stronie. Aprzecież o to mi zawsze chodziło, Dowiedz się więcej
Smutny Nikisz Ilekroćchcę pokazać znajomym coś atrakcyjnego wKatowicach, jedziemy do Nikiszowca. To zabytkowe osiedle, zbudowane dlagórników kopalni „Giesche”na terenie obszaru dworskiego Gieschewald (Giszowiec)w latach 1908−191, z inicjatywy koncernugórniczo-hutniczego Georg von Giesches Erben. Osiedle zaprojektowali architekciEmil i GeorgZillmannowie z Charlottenburga; totwórcy zabudowy Giszowca. Pisałam już o Nikiszowcu Dowiedz się więcej
Maszrację, Marku, konstruujemyswoje biografie. Teatralizujemynaszą codzienność, bardzo się staramy, aby nasze życie przypominało literaturę.Z rzadka jednak spostrzegamy, że jest tonędzna literatura, powieść często łotrzykowska, w której biegniemy od przygodydo przygody. Tanie chwyty, patetyczne gesty, przy wykonywaniu których nie zapominamyzerknąć w szybę, w lustro, jeśli ku naszemu zadowoleniu jest Dowiedz się więcej
Gówno, gówno,gówno – pozwól, Marku, że tym swojsko brzmiącym trójdźwiękiem rozpocznędzisiejszą rozmowę z Tobą. Siedzę przy maszynie od dłuższej chwili i właśnieuświadomiłam sobie, że tylko te słowa pętają mi się po głowie. Może toodpowiednik dzisiejszego dnia, jego atmosfery, a może tylko mojegozniechęcenia. Zniechęcenie – to dobre słowo. Tak właśnie się Dowiedz się więcej
Słońce, góry i szpak Od soboty jestem w Beskidach, wLipowej koło Żywca. W kotlince takiej, że nie widaćnic prócz zieleni. Jeśli chcę popatrzeć na Skrzyczne w całości, muszę wejść nawzgórze. Od tygodnia jest upał, żar po prostu. Dobrze trafiłam, bo nadmorzem chłodniej. A miałam być nad morzem, tyle, Dowiedz się więcej