Matka Polka Boska. Dzielna i ofiarna. Zdeterminowana i pokorna. Żebrząca o litość. Ucząca miłości do ojczyzny. Przygotowująca syna do roli konspiratora i męczennika za sprawę narodową. Córkę do roli żony i matki. Opatrująca rany. Czysta i niepokalana, jak Matka Chrystusa. Bezcielesna. Dumna. Heroiczna. Wielbiona. Niemyśląca o sobie, troszcząca się o dom i rodzinę. Kapłanka Dowiedz się więcej
„Kobiety winne grzechu” (zbiór opowiadań) ukazują się w czasie, kiedy kobiety walczą o swoją godność i prawo do wyboru. To nie jest dobry czas na wydawanie książek. Wydana żyje 5 minut, pandemia zabiera teraz 4. Gdzie ją zaprezentować? Robię jednak swoje. To mój głos w sprawie! Są w książce opowiadania Dowiedz się więcej
Eufemizmy są wyjątkowo w Polsce hołubione, ale tylko tam, gdzie chodzi o hipokryzję. Mówi się: „Mija się z prawdą”, zamiast wprost „kłamie”. Mówi się: „On jest słaby, wczorajszy, widział szklanego boga”, zamiast wprost: „On jest pijany”.Terlikowski o kardynale Dziwiszu powiedział: „Kardynał oszczędnie dysponuje prawdą”. Dyplomatycznie. A można było wprost: Kłamie.
Szpital W szpitalu ucieszyłam się, kiedy zobaczyłam nad swoją twarzą czerwone rogi renifera. Powiedział ludzkim głosem: Renifer we wrześniu, fajnie, co, nie? A potem próbował mi podać kilka łyżek zupy, mówiąc: Trza jeść, bo inaczej będzie pani miała takie chude nogi, jak ja, kilkanaście kilogramów w dół. Fajnie, pomyślałam, renifer Dowiedz się więcej
Początki Kiedy pod koniec stycznia tego roku przyjaciółka lekarka przysłała mi spis tego, co powinnam kupić w aptece, by mieć zabezpieczenie na czas epidemii, nie zbagatelizowałam jej przestróg, dzięki czemu miałam zapas środków do dezynfekcji, maseczek, gumowych rękawic i środków czystości. Nawet butelkę spirytusu kupiłam i mąż pochwalił moją przezorność. Dowiedz się więcej
Wróciłam do życia po ciężkim covidzie i pobycie w szpitalu. Już mam siłę siadać przy biurku. Za kilka dni premiera „Kobiet winnych grzechu”. To zbiór opowiadań, skomponowanych tak, jak poprzednio wydane, przed każdym motto, mój wiersz. Dodatkowo fotografie kobiet Janusza A. Stobińskiego, mojego męża. Na okładce też zdjęcie jego autorstwa. Dowiedz się więcej
Drodzy Czytelnicy, przyszedł i do mnie ten czas, że trzeba mi się zmierzyć z nowoczesnością, dlatego otworzyłam kanał na Youtube. Wymusiła to na mnie po trosze pandemia, spotkania online. Brakuje mi kontaktu z Czytelnikami. Postrzegana bywam jako powieściopisarka, a przecież wydałam też kilka tomików wierszy i czuję się najpierw poetką. Dowiedz się więcej
Rozmowa o mieście, w którym spędzam swoje życie. Książka o Katowicach jest już napisana. Teraz trzeba mi szukać wydawcy. Poniżej link do rozmowy – spotkania online, zorganizowanego przez Bibliotekę Śląską. Miłego słuchania. https://www.facebook.com/BibliotekaSlaskaKatowice/videos/921525955011882/UzpfSTEwMDAwMTc1NjUxNzUxMTozMDc2MDM2MTc1Nzk4MjM2/
Urządziłem dom swój w klatce , całkiem dobrze mi tam,pręty są zielone, kąty wymiecione,kwiaty w klatce rosną,po co mi wolność, po co raj,kiedy czystą klatkę mam. Bluszcze pną się w góręJerzyki fruwają, to prawie gaj, tylko duszę brudną mamale co mi tam, co mi tam,jak dobrze, że prezesmi klatki nie Dowiedz się więcej
Największa groza tkwi w tym, groza w sensie ścisłym, że umarł mój ulubiony pisarz. Powiedzieć, że Jerzy Pilch umarł, to nic nie powiedzieć. Byłam tylko na jednym spotkaniu z Jerzym Pilchem, wkrótce po wydaniu „Miasta utrapienia”. Wykorzystałam chwilę, kiedy czytelnicy zadawali pytania i powiedziałam: – Śniła mi się Esmeralda Dorsz. Dowiedz się więcej