Marta Fox
Dom pełen spojrzeń
Był to dom pełen spojrzeń
okno kuchenne patrzyło w las
jakby pragnęło zazielenić garnki i słoje
W salonie pękało z dumy
czasem prężyło się jak struna
z nadzieją że życie nie wycieknie
przez szpary w murach
Okno w sypialni pilnowało samotności
by dom mógł wspominać zmarłych
których teraz było więcej niż żywych
czasami tylko podglądało przez rolety
i skrzypiało kiedy miłość rodziła miłość
2014
Powieść dla młodzieży „Batoniki miękkie jak deszczówka” wydałam w roku 1994 w wydawnictwie „C&T Editions” w Toruniu. Dlaczego tam, to długa opowieść o przypadkach, które nie istnieją. Powiem tyle, że najpierw złożyłam ją w wydawnictwie Czytaj dalej...
Chwalę się. Dostałam: Medal Gloria Artis Nagrodę Iwaszkiewicza za całokształt twórczości.
Po lekturze „Chłopek” Joanny Kuciel-Frydryszak, taka odpowiedź na pytanie „kim chciałaś być, jak byłaś mała”. Otóż. Kiedy byłam dziewczynką z dyndającymi warkoczami i wakacje spędzałam na wsi u babci Marianny, w sosnowym lesie w Platerowie, Czytaj dalej...
1 komentarz
Nicolas · 30 stycznia 2016 o 23:08
Witam,
Świetny wiersz.
Bardzo podoba mi się Twoja poezja.
Czytałam nawet cały tomik i bardzo mi się spodobał. Ciekawie łączysz różne światy.
Serdecznie Pozdrawiam!
+ Zapraszam do mnie, liczy się szczera opinia, bardzo zależy mi na niej. Dziekuje.