Pamięć okrutna

Pamięć okrutna

Pamięć robi z nami, co chce.

Piszę dziennik regularnie od 1984 roku. Zapisuję to, co dlamnie najważniejsze. Kiedy czytam fragmenty po latach, okazuje się, że czytamjakąś obcą opowieść. W mojej pamięci pozostało niewiele z tego, co zapisałamalbo i nic.  Trwale zadomowiły sięnatomiast obrazy i wydarzenia, których wcale nie zapisałam.

Jak to więc jest?

Zapominam to, co chcę pamiętać, a pamiętam to,  o czym chciałabym zapomnieć.

Może ja jakaś inna jestem?

Może mam za mało duszy w sobie. Albo za dużo.

Może pamięć nie tkwi w głowie, tylko w ciele?

Może  życie zapisujewydarzenia na ciele?

Jeanette Winterson napisała powieść „Zapisane na ciele”. Wtej książce, w wersji oryginalnej, nie ma sprecyzowanej płci narratora.Pozwalają na to reguły gramatyki angielskiej, która nie określa rodzajuczasowników.

W powieści mieszają się czasy narracji, a zdarzenia wyławiane zpamięci są tak samo realne, jak doświadczenie chwili obecnej. W języku polskimmożna ukryć płeć narratora w 1 osobie czasu teraźniejszego ( pójdę, zrobię – tomoże powiedzieć on i ona). W czasie przeszłym przypisuje się czasownikom rodzaj( poszła, zrobiła, poszedł, zrobił). Tłumaczka powieści, pod wpływem sugestiiautorki, wybrała narratora kobietę. I wszystko, co się w powieści dzieje,dzieje się pomiędzy kobietami.

Pamięć to coś bardzo trudnego. Na przykład dzieciństwo jestbez dna. Ciągle sobie coś przypominam. Najbardziej mnie dziwi to, że jeprzeżyłam. Najbardziej cieszy to, że nie wróci. Robimy z pozoru wiele, by każdenastępne pokolenie (nasze dzieci, wnuki) było szczęśliwsze. I ani trochę namsię to nie udaje.

Fragment listu licealistki, opisującej mi atmosferę w jejdomu i relacje z matką:

„Matka średnio co drugą kłótnię rzuca we mnie takim tekstem:Wiesz, jak miałam 18 lat, to byłam tak samo głupia jak ty. Nic się dla mnie nieliczyło, tylko ten skurwiel, twój ojciec. Wpadliśmy i wiesz co? Byłam głupszaniż ty, bo cię, kurwa,  nie wyskrobałam,dzisiaj nie musiałabyś się ze mną męczyć, a ja miałabym święty spokój. A tak totylko mnie wkurwiasz i dobijasz. I za co? Za to wszystko, co ci dałam? Przecieżmasz wszystko, debilko, a mogłabyś mieć więcej, tylko daj coś w końcu z siebie,ty niewdzięczna gówniaro, ty szmato i skończona suko….”

Ufff. Ufff