Ależ dzień

Ależ dzień !

     Najpierw Agatce wylała się herbata do torby ( z butelki Pawcia, którązawsze zabiera jak wychodzi z nim z domu). Potem Pawcio zrzucił lampę zestolika w moim gabinecie i grzecznie powiedział, że coś się stało. Żarówkapotrzaskała się w drobny mak, więc Agatka zaczęła zmiatać cieniutkie szkło. Mniezainteresował strzęp oprawy żarówki wystający z lampy, więc próbowałam gowydobyć. Nie zdążyłam, bo lampa odrzuciła mnie na ścianę. Drobiazg, była ciąglepodłączona do prądu, czego oczywiście nie zauważyłam.  

      Potem Pawcio wpadł napomysł, że będzie naprawiał psa, co znaczyło, że plastikowymi obcęgami próbował mu podkręcić ucho. Piespotulnie znosił tortury, bo to pies nad psami, czego nikt w moim domu niezauważa. Madzia rozlała butelkę wody mineralnej na stół, ale to drobiazg, bonikt na tym nie ucierpiał.  Obiadwszystkim smakował, więc przyjmowałam pochwały. Kiedy wypiłam lampkę wina inabrałam ochoty na następną, zorientowałam się, że samochód mam pod domem imuszę go odprowadzić na parking. Agatka i Pawcio pojechali ze mną, aby mi byłoraźniej wracać.

      Zabrałam też psa, który uwielbia jeździć w bagażniku. Kiedywróciłyśmy, dom pachniał kawą, a na stole pysznił się tort lodowo-bezowy. Iwtedy Pawcio zapytał, gdzie jest  Mordek.Jęknęłam, bo został w bagażniku, na parkingu. Grześ dostał czkawki ze śmiechu.Usiadłam bez sił. Agatka i Madzia pobiegły po psa. Pawcio stał w oknie iwypatrywał, czy wracają. Wreszcie wszyscy usiedliśmy przy okrągłym stole.

Tortbył pyszny,

Taki był mój Dzień Matki ( dzisiaj obchodzony).