Wyciszam sie

Wyciszam się

     Cały dzień domowy, dzięki czemuwyciszam się, sklejam to, co rozedrgane podróżami. Wczoraj po raz pierwszyPawcio przyszedł do nas na noc. Agatka przygotowywała go od tygodnia, że będziespał u „babi”, bo mama idzie na koncert ( pierwsze prawdziwe wychodne Agatki od2 lat).

Pawcio bawił się świetnie.Pięknie zjadł kolację, ładnie się bawił w kąpieli, położył się do łóżeczka,wypił mleczko, a potem powiedział: – Do domu, spać.

      Ileż się nagadałam, że mamy niema, że będzie spał u babci. Kiwał główką rozumnie, powtarzał, że mama poszła nakoncert, ale i tak chciał wracać do domu spać. Pokazałam mu, że okna w jegodomku są ciemne. Wreszcie obiecałam, że będę śpiewać piosenkę. Żadna mu sięjednak nie podobała. Aż do chwili, gdy zaczęłam uskuteczniać kompozycję własną( słowa, muzyka, aranżacja, wykonanie). A brzmiało to tak: – Śpij misiu mały,mama rano przyjdzie. Tylko tyle, ale powtarzałam jak mantrę. Pawcio zasnął. Wśrodku nocy się obudził i zaśpiewał : – Spij misiu mały, mama … Oczywiściemusiałam się włączyć do śpiewania. Rano zaśpiewał całą piosenkę Agatce (mamie).Agatka zadzwoniła do teściowej i też jej zaśpiewała, przy okazji zdawaniarelacji, jak minęła noc u „babi”.  I wten sposób rodzą się przeboje !

     Nagadałam się też dziś z Madzią( starsza córka): o ciuchach, o terapii eriksonowskiej, o skryptach, wedlektórych płynie nasze życie. I o wrednych matkach, które porzucają dzieci, wykorzystującprzedtem 1000 zł becikowego.

Przeczytałam nowy tomik wierszyJanusza Stycznia „Zamarznięty łabędź”. Jest w nim ten okrutny wiersz „Skakanka”,który posłużył mi za motto do jednego z rozdziałów „Coraz mniej milczenia”.

     Poza tym zaczęłam czytaćCarlosa Fuentesa „Wszystkie szczęśliwe rodziny”. Motto Fuentes wziął zTołstoja, z Anny Kareniny:  „Wszystkieszczęśliwe rodziny są do siebie podobne, każda nieszczęśliwa rodzina jestnieszczęśliwa na swój sposób”. Jakież to mądre zdanie.