Blog

Towarzysko     Kolację powitalną jedliśmy w najstarszej restauracji Paryża,założonej w 1686 roku przezSycylijczyka Procopio dei Coltelli. To tutaj zbierali się encyklopedyści – Diderot, d`Alembert,Wolter, Rousseau, Freon i redagowali swoje prace. Restauracja, a właściwiepoczątkowo kawiarnia, została zamknięta w 1890 roku, by odżyć po latach jakociekawostka. W Le Procope przesiadywali także Balzak, Chopin z George Sand,Musset, Teofil Gautier.      Dziś to bardzo wykwintna restauracja, raczej nie na polskąkieszeń. Zaprosiła nas  uzynka Janusza,Basia Meister, mieszkająca w Paryżu od Dowiedz się więcej

Upał, kwiaty, parki ifontanny        W Paryżu upał, chyba 30 stopni, ale wcalemnie to nie męczy, choć moje wakacje oparte są na spacerach po mieście, a niepo lesie. Powietrze jest rześkie, przejrzyste, niebo wręcz lazurowe. NadSekwaną zamontowano przedziwne, tunelowe natryski. Można się w takim tuneluprzejść i wyjść z niego nie mokrym, a ledwie zroszonym zimnym wodnym aerozolem.      Odwiedziłam kwietny targ przy Sekwanie –Le marche aux Fleury. Targ mieści się na placu Luisa Lepine, Dowiedz się więcej

La Ruche,czyli UL        PrzeczytałamJanuszowi fragment z książki Ludwika Stommy „Spacerkiem po Paryżu”: „Spacerzaczynamy na stacji metra „Plaisance”.Wytrwałym proponowałbym jednak dodatkową eskapadę na mały i obskurny zaułek (passage) de Dantzing (najbliższe metro: Portede Versailles). W dziwnym okrągłym budynku po lewej stronie mieściła się napoczątku wieku słynna „La Ruche”– stolica i legenda artystów. W szczytowym okresie znajdowało się tu i wokolicznych  budynkach sto czterdzieścipracowni! Nazwiska? Proszę bardzo: Chagall, Zadkine, Modigliani, Soutine,Leger, Voucher,  Archipenko….Jedynykran z wodą Dowiedz się więcej

CDN.Na razie wklejam kilka odcinkow zapiskow paryskich. Jeszcz nastepny tydzien pobytu przede mna. Pozdrawiam serdecznie.

Pomieszkać w Paryżu       Czym innym jestwycieczka do Paryża, czym innym przyjazd, by pomieszkać, a zupełnie czymś innymprzyjazd na weekend, by pospacerować nad Sekwaną, po Polach Marsowych lubogrodzie Luksemburskim.      Tym razemprzyjechałam pomieszkać przez 2 tygodnie, na rue de la Convention, w XVdzielnicy, w odległości półgodzinnego spaceru od wieży Eiffla, gdzie zawszekieruję pierwsze kroki bez względu na okoliczności przyjazdu, ponieważ widokwieży, ludzi odpoczywających na Polach, przenosi mnie natychmiast w paryskieklimaty i inaczej ustawia zegar wewnętrzny, Dowiedz się więcej

       Powiedziałam wczoraj Remkowi, że mu zazdroszczę obrazu z Rosą dePalma, bo aż mi dech zaparło, kiedy zobaczyłam foto na jego blogu. Od razuzajrzałam na stronę z obrazami tejże malarki, z nadzieją, że coś tam znajdę dlasiebie. Po chwili opamiętania uczucie zazdrości zelżało. Jeśli ktoś powinienmieć Rosę de Palma to właśnie Remek. Już widzę ten obraz w jego mieszkaniu icieszę się, że wkrótce będę go podziwiać na żywo. Myślę więc, że to była zdrowazazdrość, która Dowiedz się więcej

Post Scriptum:Wrócę tutaj wieczorem. Serdecznie pozdrawiam.

  BułatOkudżawa ModlitwaF. Villona   Dopókinam ziemia kręci się, dopóki jest tak czy siak, Panieofiaruj każdemu z nas, czego mu w życiu brak. Mędrcowidarować głowę racz, tchórzowi dać konia chciej, Sypnijgrosz szczęściarzom i mnie  w opiece swejmiej.   Dopókiziemia obraca się, o, Panie, daj nam znak – Tymktórzy pragną władzy, niech władza pójdzie im w smak, Dajszczodrobliwym odetchnąć, raz niech zapłacą mniej, DajKainowi skruchę i mnie w opiece swej miej.   Jawiem, że ty wszystko Dowiedz się więcej

      – Pięknie jest zawsze tam, gdzie nas nie ma  – starsza pani podsumowała rozmowę owakacyjnych wyjazdach. Pomyślałam sobie: – Tęsknimy zawsze za tym, czego akurat nie mamy.     Kiedy mieszkałam z dziewczynkami, często odwiedzała mnieEwka-Marchewka. Rozmawiałyśmy, a ja w tym czasie gotowałam, prasowałam, układałam,czyściłam… Dziewczynki przychodziły, wychodziły, psy szczekały, drzwitrzaskały, telefon dzwonił, telewizor gadał. Ewka marudziła: – U ciebieto jest fajnie, życie wrze, ciągle się coś dzieje, nie to, co u mnie. Czasami udawało Dowiedz się więcej

     Nie mogę sobie miejsca znaleźć w domu: pies pojechał na wakacje. Jak cicho, jak spokojnie, nikt za mną nie łazi, nikt mnie niepodgląda w łazience, nikt nie włazi za mną do ubikacji, nie wykłada się u moichstóp. Przyszedł Pawcio i od razu zauważył: –  Nie ma hau hau. Szukał go wszędzie, hau hau oć – wołał – ( co znaczy: pies chodź do mnie).      Janusz wniebowzięty z racji nieobecności psa. Z powodu wniebowzięcianawet przez Dowiedz się więcej