Feministyczna suka

Feministyczna suka

Słoneczny i ciepły dzień.

Trzeba łapać chwile. Spacer z kijkami, tym razem po ParkuKościuszki.

Potem kijki i samochód zostawiam na na Placu Miarki i idęna Rynek, którego nie ma w moim mieście. Pod wiaduktem, za Rialtem – staruszekgrajek. Wrzucam do pokrywy skrzypiec dwa złote. Lubię grajków, uczciwiepracują. Na Dyrekcyjnej zatrzymuje mnie kobieta, prosi o wsparcie na leczenie.Dajędwa złote, choć nie wierzę, że na leczenie. Przy „Złotym Rogu”, gdzie mamzamiar kupić kołduny, pyszne, sprawdzone, staruszka, ta sama, co zawsze. Słońceświeci, piękny dzień – daję dwa złote.

Po co to robię? By pomóc? By podreperować swoje nadwątloneego?

Na Stawowej dopada mnie młody mężczyzna. Zbiera na bilet.Musi dojechać do…

– Nie dam – mówię.

Nie mówię, że  niemam, tylko asertywnie – nie dam.

Facet się upiera, gada dalej.

– Nie dam – powtarzam.

– Facetowi nie dam – dodaję – niech pan poprosi innegofaceta o wsparcie, dużo ich na tej ulicy – rozgaduję się.

I to był mój błąd.

Co żebrzącego cwaniaka obchodzą moje argumenty?

– Ty feministyczna suko, jeb się – słyszę.

A poza tym słońce świeci. Cudnie jest.