Piękny listopad

Piękny listopad

Do Białegostoku wyjeżdżałam o godzinie, w której na tamtejszym dworcu zapalały się cysterny z ropą. Z dworca do Wasilkowa, na spotkanie z czytelnikami, miał mnie zawieźć samochodem maszynista pociągu, w który uderzył ten  drugi, z cysternami pełnymi ropy.
Spotkanie się nie odbyło, to oczywiste.
Bo zamiast podróżować niespełna 7 godzin, podróżowałam 12.
Odnoszę wrażenie, jakby dworce w Polsce były wielkim pobojowiskiem, w który wetknięto kij, jak w mrowisko i dlatego ludzie biegają jak zdezorientowane mrówki (Wrocław, Warszawa, Katowice).
Za to spotkania w następnym dniu, w Łapach i Białymstoku, zrekompensowały mi wszelkie trudy podróżowania.
Spotkałam się z licealistami, biorącymi udział w konkursie na temat mojej twórczości. Zostałam więc pogłaskana z każdej strony, a serdeczność i gościnność organizatorów sprawiła, że poczułam się rozpieszczona jeszcze bardziej.
Jakiż piękny jest rynek w Białymstoku !
Po remoncie, rzecz jasna. Jakaż tam świetna księgarnia „Akcent”. Jaki rozmowny księgarz. I kawę można tam wypić, siedząc przy stoliku, i książki poprzeglądać spokojnie.
Listopad piękny, słoneczny.
Dziś dzień domowy.  

Moje blokowisko w słońcu.
Z okna widać więcej, dalej, aż po osiedle Tysiąclecia.
 
Gdziekolwiek mieszkałam, zawsze z któregoś okna miałam
widok na kościół: w dzielnicach Katowic: Ochojec, Piotrowice,
nawet w Gdańsku, na Zaspie. Może to znak dla mnie, bym
stała się „kościelna”. Przyznacie jednak, że obecny widok
jest jedyny i niepowtarzalny.
 
Za piękną jesień! 

 
Oby słońce świeciło i śniegu nie było!
To też widok z mojego okna.
I fotki mojego autorstwa.