Marilyn Monroe Święta

      Praktyczne korzyści z mojego przeziębienia są takie, że w pewnym stopniu nadrobiłam braki w lekturach i przygotowałam się do spotkań, które w najbliższym czasie będę prowadzić w katowickiej bibliotece: najbliższe z Markiem Krajewskim, a potem z Leszkiem Engelkingiem.
Założę po prawej stronie bloga jeszcze jedną ramkę, uniwersalną, jak podpowiedziała mi moja Czytelniczka i tam będę wpisywać terminy.
Rzecz na tym polega, że szybko zapominam, jak to się robi i muszę kombinować od nowa, przy okazji kasując i to, co potrzebne.
      Tak więc czytałam, jak tylko głowa przestała mnie boleć na tyle, że widziałam literki. Czytałam książki o dużej rozpiętości gatunkowej: poetyckie opowiadania Engelkinga-poety, nie do końca kryminalne kryminały Krajewskiego, a także biograficzną opowieść o Marilyn Monroe, która mi spać nie daje, bo ciągle o niej rozmyślam. Uwielbiam Marilyn ( zobaczcie linki po prawej), jakoś tam wyobrażam sobie jej horror i samotność. Musiała zostać Marilyn, bo nienawidziła Normy Jean, nienawidziła Normy, bo Norma była jedną wielką raną. Trzeba uciekać od ran, jeśli są zbyt wielkie i nie ma szansy na ich zabliźnienie.
     To los jednej z krzywdzonych, poniżonych i odrzuconych, które w rewanżu rzucają sobie świat do stóp. Niech podziwia, niech pragnie i kocha. Ale światu łatwiej podziwiać i pragnąć niż kochać. Bo miłość musi być bezwarunkowa, aby była miłością prawdziwą, a świat może tylko kupować jej namiastki.
      Marilyn Monroe była nadwrażliwą kobietą, która chroniła się przed bólem istnienia za pomocą dziecinnego głosu, ostentacyjnej głupoty i uległości. Wszyscy ją wykorzystywali. Za wszystko musiała płacić.
Była kobietą z dwiema lewymi rękami, która próbując się ratować za pomocą psychoanalizy, zapragnęła, by jej ręce znalazły się na właściwych pozycjach. To ją wrzuciło w kolejne uzależnienie. Może lepiej, by nie próbowała prostować rąk i by uwierzyła, że na tym polega jej urok.
     Uwierzyła ! Ba ! Jak człowiek  odrzucony od urodzenia, molestowany od dziecka, nieprzytulany nigdy – może w cokolwiek wierzyć? W cokolwiek, czego nie można kupić?
Jeśli kto ciekaw, niech przeczyta: Marilyn, ostatnie seanse – Michel Schneider.