Stare listy

Stare listy

     Mamtaki karton, do którego zaglądam raz na kilka lat i wtedy wyciągam tylko jednąschowaną tam rzecz. Dziś wyciągnęłam list. Kiedy skończyłam czytać, roześmiałamsię w głos. Nie pamiętam opisanej tam sytuacji, zapewne było ich wiele w podobnym stylu. A liściki działały na mnie zawsze rozbrajająco, o czym moje dzieciędoskonale wiedziało, bo znało mnie lepiej niż ja siebie.

Otoów stary liścik:

     „Kochana Mamusiu,

obiecuję, że będę się lepiej uczyć.

Bardzo Cię proszę, pozwól mi iść na dyskotekę ( nie jestem pewnaczy będzie, ale mi pozwól).

Ja( podmiot, zaimek) Cię (zaimek)  kocham ( orzeczenie, czasownik), ty ( zaimek,podmiot) mnie ( zaimek,dopełnienie) kochasz ( orzeczenie, czasownik), ale nie wiem ( orzeczenie), czy mnie lubisz ( orzeczenie) – podmiotdomyślny -ty.

Twoje Okropne Dziecko

PS. Odpowiedz mi, Szanowna Mamusiu, na tej kartce, po czym mi jąpołóż na biurku.