Coś Wam powiem

     CośWam powiem, a powiem w punktach, bo wbrew przypuszczeniom Reni, która twierdzi,że moja doba jest rozciągliwa do granic nieprzyzwoitości, ja widzę, że jestsztywna, mało pojemna, nie pomaga nawet wczesne wstawanie i późne chodzeniespać. Choćbym nie wiem, jak się starała i tak coś mi zostanie na jutro.

     Awięc tak:

     1.Świat jest piękny, bo kwitnie. Kwitną bzy, migdałowce, drzewa owocowe, bocianyfruwają, jelonki chodzą skrajem lasu (widziałam) i gdzieś mają lustrację. Morzeszumi (słyszałam). Zakochani trzymają się za ręce, dziewczyny malują usta,chłopcy w ciemnych okularach przypominają urodą mafiosów z najlepszych filmówsensacyjnych. Konduktorzy w sleepingach są uczynni ( takiego spotkałam) i sąpewni, że Marta potrafi. Kiedy wpadłam w przerażenie, widząc, że mam miejsce dospania pod sufitem i kiedy powiedziałam, że tam się nie wedrę, konduktorspojrzał mi głęboko w oczy i powiedział: Ja w panią wierzę. No i proszę…chodzeniena gimnastykę zrobiło swoje, wdrapałam się, zeszłam o własnych siłach i nóżeknie połamałam.

     2.W całej Polsce mam swoich Czytelników. A jeśli gdzieś ich nie mam, to tam pojadę,by ich przekonać, że warto przeczytać choćby jedną moją  książkę, a inne same wejdą w ręce i w serce. Przyokazji zwracam się do Damiana: oczywiście zauważyłam, że byłeś jedynymmężczyzną na sali i oczywiście wiem, że mnie słuchałeś. I miło mi, że do mnienapisałeś.

     3.Nie widziałam mojego wnuka, Pawcia, kilka dni, ale zatelefonowałam do niego, aon powiedział mi jednym tchem wszystkie słówka, jakie zna: baba brum brum (pojechała), baba hau hau ( ma pieska), baba ajlawju ( kocha mnie !), baba, akuku ( będziemy się bawić w chowanego).

     4.Kasztanowce kwitną, maturzyści się uczą, a ja kończę czytać kolejną książkęDaniela Passenta, bo w poniedziałek prowadzę z nim spotkanie w katowickiejbibliotece. To zdystansowany człowiek, waży słowa, nie okazuje emocji ( taksądzę z korespondencji, którą z nim prowadzę), ale wiedzę ma ogromną. Kiedymyślę, że był dzieckiem ocalonym z Holocaustu, to mam ochotę mu ciasto zrabarbarem upiec.

W„Codzienniku” wyczytałam taką anegdotę: Jakiś fan Passenta zaczął wychwalaćprzy innych jego pisanie: doskonałe, dowcipne, życzliwe ludziom. No i taki paninteligentny – powiedział. Passentowi dobrze się tego głaskania słuchało, alekiedy fan skupił się na wychwalaniu Passentowej inteligencji, ten zaprzeczył,mówiąc: Z tą inteligencją, to pan przesadził, ilekroć próbowałem rozwiązać testna inteligencję, to byłem bezradny. Na co fan Passenta odparował:  Słuchaj, ty jesteś taki dowcipny, taki cięty,tak dobrze piszesz, na ch*** ci inteligencja?

     5.Za kilka godzin wręczam nagrody na konkursie literackim w Kędzierzynie,zastanawiam się, co ciekawego powiedzieć laureatom. Pomiędzy rozmawiam zAgnieszką Perepeczko ( ma zdjęcia plenerowe, więc odwołała swój przyjazd od Katowic).Będę więc pertraktować z Grażyną Szapołowską i Krzysztofem Pieczyńskim. Uff. Apies nie może pojąć, że wróciłam i nie rozmawiam tylko z nim.